Tubantia 14 December 2019

Het is allemaal steeds overzichtelijker aan het worden. Als iets niet helemaal gaat zoals het de bedoeling is, dan is dat de schuld van de media. Zo loop ik al een halve week rond met een ontstoken kies. Dat heeft dus helemaal niks te maken met mijn panische angst voor een kanaalwortelbehandeling. Dat komt door de Telegraaf. Verder stond ik deze week met een lege tank op een parkeerplaats halverwege de Holterberg. Ik heb meteen een hele boze email verstuurd aan Olaf Mol. En dat ik als enige cabaretier in Nederland nog niet ben toegetreden tot de Vereniging van Schaterlachende Miljonairs, ik heb er Sander Schimmelpenninck deze week in het Westerflier persoonlijk even voor van zijn fiets getrokken. Nooit zal ik de hand nog in eigen boezem hoeven te steken. Bij iedere nederlaag, bij iedere tegenslag, bij iedere desastreus verlopen verkiezing kan ik met mijn vingertje richting die vermaledijde media wijzen. Meneertje Manuel gaat de Jeremy Corbyn van het vaste land worden. Krijg ik mijn verhaal niet voldoende over het voetlicht? Dat is de schuld van de media. Zijn mijn landgenoten nog te dom voor diarree? Het is de schuld van de media. Staan overal in de wereld groteske clowns aan het roer die zich schaterlachend naar de macht hebben gelogen. Allemaal dankzij de media. Het is tijd dat we de media daar eens krediet voor gaan geven. Het is niet hun schuld. Het is hun verdienste. Dat een groot gedeelte van de mensheid zich een rad voor de ogen laat draaien door populisten, dat kun je wel in hele mooie zinnen neerpennen in een kwaliteitskrant, maar daar ga je echt nooit meer een verkiezing mee winnen. Een papieren overwinning in de NRC is wat anders dan een ontluisterende nederlaag op Facebook. Politiek is altijd al een meer dan smerig spelletje geweest en het is tijd dat al die zelfverklaarde fatsoensrakkers eens uit hun biologisch-dynamische bubbel getrapt worden. Een populist versla je nooit met argumenten. Die moet je gewoon met zijn eigen onzin om de oren slaan. Zorg er eerst maar eens voor dat je de macht heroverd, redelijk debateren kan altijd later nog. Ik zat ooit bij Jeroen Pauw aan tafel en daar hield Lodewijk Asscher, een week voor de verkiezingen, een hartstochtelijk pleidooi voor papa-dagen. Ik weet niet welke spin-dokter hem dat in zijn oor fluisterde, maar ik zag hem daar de verkiezingen niet mee winnen. Veel te lief voor een politicus. Deze week kwam Frans Timmermans met het idee om een triljoen miljard euro uit te geven aan een klimaatneutraal Europa en duwde daarmee zijn Engelse sociaal-democratische collega’s definief van The White Cliffs of Dover. Ook dat was weer een heel lief gebaar. Maar politiek is niet lief. De mensen willen bedonderd worden. Doe dat dan ook. Lieg ze allemaal naar de stembus. Beloof ze allemaal een gouden berg in hun betegelde achtertuin. En als je die macht hebt veroverd, dan pas doe je stiekem iets fatsoenlijks.  

Tubantia 7 December 2019

Meneertje Manuel had dit jaar een vrij bescheiden wensenlijst doorgegeven aan Sinterklaas. Een paar elektrische gitaren. Drie effectpedalen, mogen tweedehands! Een matzwarte Ford Mustang, instapmodel. Een 8-weekse rondreis door de Verenigde Staten met een meet-and-greet met Tom Waits en/of Stormy Daniëls. Een bijrolletje in het nieuwe seizoen van Peaky Blinders. Samen met Junkie XL de soundtrack componeren voor Elvis, het Luisterboek. Een vakantiebaantje als tuinman bij Elon Musk. Een eigen raket. Mag ook elektrisch zijn. Het voorprogramma verzorgen van Neil Young tijdens campagnebijeenkomsten van Bernie Sanders.  Een functie binnen het Brazilliaanse vrouwenvolleybalteam, liefst iets in de massage-sfeer. Een vakantiewoning in de Belgische Ardennen met uitzicht op 1 of meerdere pyramides. De bankrekening van Kiki Bertens en het altruïsme van een neef van Jezus. Mijn eigen snelweg, als het kan tussen Diepenheim en Stokkum Oost. Het bord voor de kop van Klaas Dijkhoff. Een jachtvergunning voor Artis. Twee Belgische trekpaarden, een arreslee, een rode muts en twee meter sneeuw op de Sallandse Heuvelrug. Een werkend geneesmiddel voor kortzichtigheid. Een pauw die iedere avond bij me aan tafel wil zitten om een soort van praatprogramma te simuleren. Mooi weer. Twee opa’s en twee oma’s. In een rechtstreeks gitaarduel Jimi Hendrix van het podium spelen. Een levertransplantatie voor Rory Gallagher die dit keer wel succesvol is. Een huiskamerconcert van Nick Drake. Een winnend staatslot voor iedere Nederlander behalve Klaas Dijkhoff. Alleen nog maar leuke CDA-ers. Betaalbare woonruimte voor iedereen met een hartslag. Twee vruchtbare dodo’s. Alleen nog maar berichten op Twitter met de lengte van een fatsoenlijke roman. Oprecht geluk voor een ieder. Mijn eigen tropische eiland, graag in de Regge. Met terugwerkende kracht een hele dikke matras onder het hotelraam waar Chet Baker ooit uit kukelde. Zelf trompet spelen. Een curcus begrijpend schrijven volgen bij Ludwig Wittgenstein. Meedoen aan Lingo met Belcampo. Een standbeeld voor Harm oet Riessen in de bibliotheek van Holten. Elke dag een boekenprogramma op RTV Oost van 8 uur in de ochtend tot 8 uur in de avond. Elke dag een muziekprogramma op RTV Oost van 8 uur ’s avonds tot 8 uur in de ochtend. Fatsoenlijke jeugdzorg. Een verbod op gezeik. Een nieuwe vriendin voor Gerard Sanderink. Moet een digibeet zijn! Koeien die zelf komen met een oplossing voor het stikstofprobleem. Vrede. Een paar vleugels. Een diep inzicht verwerven in de quantummechanica. Zelfkennis. De Tweede Wereldoorlog van dichtbij meemaken. Als een specht tegen een boom hangen. De legalisering van alle drugs. De afgelasting van het WK Voetbal in Qatar en een fatsoenlijke begravenis voor alle gesneuvelde bouwvakkers. Nog meer zelfkennis. Een microkrediet voor Maxima. Een paar kaatsenballen. Een chocoladeletter met een streepje op de e. Een tweede hoofd voor extern geheugen. En voor iedereen een eigen land. 

Op de avond van de 5e december kreeg ik uiteindelijk alleen maar een roman over een jonge Mussolini. Ook leuk. En laten we wel wezen. Je kunt niet alles hebben. 

Tubantia 30 November 2019

Omdat binnenkort werkelijk iedere gek in dit land zich bezoldigd lid mag noemen van zijn eigen omroep kan ook Meneertje Manuel niet langer achterblijven. Met gepaste trots kan ik u dan ook meedelen dat ook ik mijn eigen televisiezender ga beginnen: Onbenullig Nederland. Onbenullig Nederland zal een omroep gaan worden voor mensen die nergens verstand van hebben en toch overal over mee willen praten. Denkt u bijvoorbeeld aan een boekenprogramma voor analfabeten met een Gronings accent. Of een paar palingrokers uit Volendam die onder bezielende leiding van Dries Roelvink in de wondere wereld van de quantummechanica zullen gaan duiken. Ook zit ik te denken aan een wetenschapsprogramma waarin teruggekeerde IS-strijders in een bomvolle zaal allerlei leuke scheikundeproeven mogen gaan uitvoeren. Dit kan dan meteen worden gecombineerd met een medisch programma gepresenteerd door Ernst Jansen Steur. Natuurlijk zal er ook ruimte zijn voor amusement. Wat te denken van 17-letter-Lingo. Of een nieuwe opzet voor Ter Land Ter Zee En In de Lucht maar dan speciaal voor Syrische vluchtelingen. En dat de jongens en meisjes van Pegida dan de schans mogen bouwen. Al zit ik me nu te bedenken dat het onderdeel Blij Dat Ik Glij ook een dating-programma zou kunnen worden onder leiding van Bobbie Eden. Daar moet ik nog even over nadenken. Elke dag komt Onbenullig Nederland met een eigen vijf-over-acht-uur-journaal waarin zomaar iemand live in de uitzending zal reageren op het acht-uur-journaal. Natuurlijk komt er ook een reisprogramma maar daar hoeft niemand op te solliciteren, dat gaat Meneertje Manuel zelf presenteren. Zo zal ik u het komende jaar op de hoogte houden van het wel en wee in Ierland, de Verenigde Staten, Japan, Rusland, Antarctica, Peru en Markvelde. Ik zal daar overigens alleen maar uitgesteld loon voor gaan ontvangen. We gaan met Onbenullig Nederland ook een heleboel films en series aanbieden en daar hoeft u alleen nog maar een abonnement op Netflix voor af te sluiten. Wij zullen u dan op de hoogte gaan houden van de uitzendtijden. Onbenullig Nederland zal ook aandacht besteden aan Kunst en Cultuur. We weten alleen nog niet wanneer. Omdat we exact denken te weten wat zich schuil houdt in de diepte van de Nederlandse Ziel gaan we volgend jaar het Songfestival uitzenden. Maar dan wel de herhaling van 2019. We zijn nu eenmaal de omroep van de winnaars. Zo zullen we ook alleen maar voetbalwedstrijden uit gaan zenden waarbij de uitslag in het voordeel is van een Nederlandse vereniging. U zult dus even een paar jaar verstoken blijven van samenvattingen van PSV. Natuurlijk zullen er mensen zijn die verzuchten dat we echt niet zitten te wachten op de zoveelste omroep die zijn kijkers alleen maar tracteert op geestdodende reactionaire confectiepulp en ja, daar hebben die mensen een puntje. Speciaal voor al die mensen staan er overal in het land dan ook zogenaamde boekwinkels en platenzaken. Of wat te denken van de natuur. Wees gewoon uw eigen Richard Attenborough. In de Borkeld.  

Tubantia 23 November 2019

Om onze lieve vrienden en vriendinnen van de verpleging een hart onder de riem te steken besloot Meneertje Manuel om deze week maar eens een chirurgische ingreep te ondergaan. Niks ernstigs. Een soort van geslachtsoperatie. En nee. Ik ga op dit moment niet door het leven als Mevrouwtje Manuel. Laat ik het zo zeggen. Er zat iets dat daar niet hoorde te zitten en nu zit dat er niet meer. Ik begrijp dat ik hiermee uw nieuwsgierigheid alleen maar groter heb gemaakt en daar ben ik blij om. Omdat ik nog nooit eerder onder het mes ben geweest, koos ik voor een volledige narcose. Ik ben als jongen van de Rock en Roll natuurlijk uitstekend op de hoogte van de werking van verdovende middelen en ik had me dan ook voorgenomen om als allereerste mens ooit de narcose buiten werking te stellen en klaarwakker te blijven. Dat plannetje mislukte jammerlijk. Ik kan me alleen nog het grijnzende gezicht van de anasthesist herinneren die me vroeg of hij in mijn wekelijkse column terecht zou komen en daarna ging het licht uit. Het zou best kunnen dat ze me op de operatietafel dwars door Almelo hebben gereden, ik kan me daar niks van herinneren. Als er mensen zijn die daar video-opnames van hebben gemaakt, die mag u van mij op alle sociale media plaatsen. Ik ben artiest. Alle beetjes publiciteit zijn meegenomen. Over de mensen van het ziekenhuis kan ik kort zijn: alle hulde! Het is niet dat ik volgende week alweer een operatie bij ze ga boeken, ze hebben het daar al druk zat, maar mocht ik ooit weer eens in hun helpende handen geraken, ik zal ze fluitend begroeten. Eerder deze week las ik een interview met een aantal verpleegkundigen die hun kritiek op de huidige stand van zaken niet onder stoelen of banken staken. Vooral de opmerking van 1 van hen die ooit een manager hoorde praten over ‘de poppetjes’ en pas na een kleine tien minuten in de gaten had dat het bij ‘de poppetjes’ ging over het verplegend personeel bleef hangen. Ik denk namelijk dat daarmee de essentie van de maatschappelijke crisis waar dit ontzettende gave land in is terecht gekomen heel exact onder woorden is gebracht. Wij zijn geen poppetjes. Wij zijn mensen. En het gaat niet altijd om meer geld. Het gaat vooral om meer waardering. Er staat geen robot aan je bed. Maar een mens van vlees en bloed. Er staat geen robot voor de klas. Maar een mens vol liefde en idealen. In het moderne Engeland, dat al jaren bezig is met een diepe val in een oneindig konijnenhol, heeft Labour nu het plan uit de kast gehaald om te breken met het neo-liberalisme en terug te keren naar de sociaal-democratische basis. Ook dat is een systeem dat niet onfeilbaar is. Maar als het dan toch mis gaat dan is het in ieder geval niet de schuld van de markt. Maar van de mensen. En dat lijkt me toch net even iets dragelijker. 

Tubantia 16 November 2019

De doorsnee lezer van de Tubantia kent Meneertje Manuel als een man van het redelijke midden. Omdat ons land van de binnenlandse spanningen bijkans uit elkaar klapt heb ik dan ook het volgende voorstel. Als we nu eens afspreken dat alle Sinterklaas-optochten zich vanaf nu verplicht moeten houden aan een minimale snelheid van 100 kilometer per uur. Ik heb de proef op de som genomen en ik kan u verklappen dat bij een snelheid van 100 kilometer per uur het verschil tussen een originele Zwarte Piet en de moderne Roetveeg Piet met het blote oog niet meer waar te nemen is. Bijkomend voordeel is ook nog eens dat de gemiddelde Sinterklaas-optocht niet langer zal duren dan 2 minuten en 34 seconden en dat levert voor de rest van de zaterdag een significante economische winst op. Natuurlijk moeten we dan wel even gaan zorgen voor Vervangend Geneuzel voor al die Kick Out Zwarte Piet-activisten. Mischien zouden die allemaal suppoost kunnen worden bij ADO Den Haag. Lijkt me een uitgelezen mogelijkheid om het racisme bij de wortel aan te pakken. Omdat we met die minimale snelheid van 100 kilometer per uur een enorme tijdwinst boeken is het ook nog eens mogelijk om alle Sinterklaas-optochten in de provincie Overijssel te laten uitvoeren door één en hetzelfde team. Niet alleen goed voor de continuïteit maar ook nog eens een zegen voor het milieu. Als we maar 1 vervuilende Sinterklaas-optocht de weg op sturen scheelt dat op jaarbasis zoveel vervuilende stikstof dat Annie Schreijer-Pierik zomaar 2 nieuwe vleesvarkentjes aan kan schaffen. U merkt dat ik met deze oplossing werkelijk iedereen tevreden ga houden. Wel moeten we even uit gaan vogelen hoe we de mijter van Sinterklaas op zijn plek gaan houden. Dat die niet nog in Hengevelde ligt terwijl de optocht al in Balkbrug is aangekomen. Misschien een stukje kaffer-tape. Omdat er ook bij deze oplossing mensen zullen zijn die vinden dat een Sinterklaas-optocht met 100 kilometer per uur geen recht doet aan een oer-Hollandsche traditie, staan overal in Overijssel grote televisieschermen waarop voortdurend herhalingen zullen worden uitgezonden. Dit lijkt me een prachtige klus voor RTV-Oost. Ik geef het u op een briefje, als we de optocht van Sinterklaas er met 100 kilometer per uur door heen jagen is iedere discussie volkomen zinloos. Om het eens op z’n Twents te zeggen: ‘Ie hebt gewoon gin tied van dramm’n..’ Natuurlijk kunnen we deze regel ook gaan toepassen op onze andere Nationale Feestdagen. Al voorzie ik met het voorstel om de kruisgang van Jezus met 100 kilometer per uur te laten plaatsvinden wel weer een woedende ingezonden brief. En dat is nou net niet de bedoeling. Ik zoek dit keer naar het compromis. Naar een Nederland waar we het allemaal op exact dezelfde manier gezellig hebben. Heel veel onvree in ons land zou worden veroorzaakt doordat de mensen alle veranderingen niet meer bij kunnen benen. Dat is onzin. Het gaat gewoon nog niet snel genoeg. 

Tubantia 9 November 2019

En opnieuw is Nederland ontsnapt aan een Verschrikkelijke Terroristische Aanslag. Deze keer ging het maar net goed op Schiphol. Een vals alarm. Al zijn er genoeg landgenoten die zelfs een vals alarm al meerekenen als een daadwerkelijke aanslag. Want ja, het is nou niet dat we echt omkomen in de aanslagen. Wat ik er van begreep was er een piloot die op het verkeerde moment op het goeie knopje drukte. Of het ging om een stagiair die op het goeie moment op het verkeerde knopje drukte. Er was in in ieder geval niks aan de hand. We leven echter in het Tijdperk van ‘Dat Maak Ik Zelf Wel Uit’ en zo las ik op Twitter dat er sprake was van drie terroristen die met messen een vliegtuig aan het kapen waren en dat er zelfs al een F16 het luchtruim was ingestuurd om de rest van de bevolking te beschermen. Er werd zo hier en daar voorzichtig opgeroepen om niet zomaar onbevestigde berichten te verspreiden, maar dat is al net zo’n hopeloze opdracht als een Rotterdammer vragen om de verwachtingen rond Feyenoord een beetje te temperen. Meneertje Manuel dacht er ondertussen het zijne van. Zo ben ik wel klaar met dat hele Twitter. Je weet dat er ooit nog eens echt iets verschrikkelijks gaat gebeuren en ik heb geen zin om dan een buiging te maken voor al die wakkere landgenoten die al honderden keren de boel hebben lopen bedonderen met hun nepnieuws om dan helemaal op het eind van hun troosteloze bestaan alsnog een puntje te kunnen maken.  En laten we wel wezen. Meer dan het maken van een puntje is het niet. Dat voortdurende wijzen met het vingertje. Dat keer op keer de verantwoordelijkheid voor wandaden aan de andere kant van de wereld neerleggen bij Nederlanders die niet behoren tot je eigen favoriete volkspartij. Dat gehamer op linkse wegkijkers en rechtse blindgangers. Er is geen lid van D66 die aanwezig was bij de oprichting van de Islamitische Staat. En er is geen VVDer die stond te juichen bij het veroorzaken van doden onder de burgerbevolking. Ik had ooit het idee dat de sociale media zouden zorgen voor veel meer wederzijds begrip op een mondiale schaal. Dat we in direkt contact met een ander mens aan een hele andere kant van de wereld op een wonderbaarlijke manier dichterbij zouden komen. Ons onverwoestbare groepsdenken zorgt er echter voor dat zowat alles binnen de kortst mogelijke tijd veranderd in een Buurtwacht-app. Er zijn mensen genoeg die nog steeds geloven in de zelfreinigende werking van de sociale media. Meneertje Manuel is er niet gerust op. Iemand als Goebbels wist al dat je met het voortdurend herhalen van dezelfde leugen kunt komen tot een wonderbaarlijke nieuwe waarheid, een alternatieve werkelijkheid. Goebbels was een ‘Herr und Meister’ geweest van de nationaal-socialistische-media. Iedere ochtend zou hij beginnen met een: ‘Heil Twitler!’

Om dan systematisch de rode hartjes in kaart te brengen. 

Tubantia 2 November 2019

Er hing een meneer van Amnesty International aan de lijn. Of ik bereid was om een paar teleurgestelde vrouwen van de Islamitische Staat in mijn huishouding op te nemen. Ik vroeg of dat met of zonder bijpassende bomgordel zou zijn. Dat vond die meneer van Amnesty een zeer impertinente vraag. Ik vroeg hem wat impertinent was. Is dat een soort van lekkage? Maar dan niet van de urine maar van het hersenvocht? De meneer van Amnesty werd boos en hing op. Ik vond dat uitermate onbeschoft. Maar hij zette me wel aan het denken. Moet een vrouw die zich schuldig heeft gemaakt aan de meest verschrikkelijke misdaden worden berecht in het land van haar geboorte? Het lijkt me van wel. Het blijft tenslotte een Nederlandse staatsburger en in Nederland nemen we nu eenmaal graag onze verantwoordelijkheid. Aan de andere kant begon ik te twijfelen. Het gaat hier tenslotte om een Nederlandse staatsburger en in Nederland schuiven we nu eenmaal graag onze verantwoordelijkheid van ons af. En wat voor straf verdient een vrouw die haar man heeft geholpen bij het verkrachten van een Jezidi? Opsluiten in een kennel vol herdershonden? Of toch maar liever de aanpak met de zachte handschoen om verdere radicalisering te voorkomen? Ook bestaat er een kans dat een naar Nederland gevluchtte Jezidi oog in oog komt te staan met een terroriste die hand en spandiensten verleende bij het verkrachten van diezelfde Jezidi. Dat moeten we toch ook niet willen in ons land. Maar ja. Moeten we dat dan wel willen in een ander land? En wat gaan we doen met de kinderen? Het is toch uitermate lastig om een drie-jarige peuter verantwoordelijk te houden voor het walgelijke gedrag van de ouders. Ik weet dat er genoeg Nederlanders zijn die pasgeboren peuters in het voormalige kalifaat zo snel mogelijk van een flatgebouw willen flikkeren voordat ze daadwerkelijk schade gaan veroorzaken in het Vrije Westen. Dan schep je natuurlijk wel een precedent en dan zal iemand ook heel voorzichtig de kleinkinderen van De Beul van Amersfoort het slechte nieuws moeten brengen. En wat nou als die Beul van Amersfoort helemaal geen kleinkinderen heeft? Moeten we onze oprechte gevoelens van wraak dan op een paar willekeurige dreumesen botvieren? En wat is er eigenlijk oprecht aan een gevoel van wraak? Misschien is de gemiddelde Nederlander wel helemaal niet in staat om een zorgvuldig antwoord te geven op deze verschrikkelijk lastige dillema’s. We zouden dat soort problemen beter uit kunnen besteden aan mensen die daar voor gestudeerd hebben. Ik zit nu opeens te denken aan een soort van rechterlijke macht. Met advocaten en officieren van justitie die we toevertrouwen met deze uitzonderlijk zware taak. En dat je daar dan een opleiding voor moet volgen. Natuurlijk sluit je met deze maatregel uit dat de onderbuik regeert. Dat moet dan maar. Een mens kan tenslotte niet overal verstand van hebben. 

Tubantia 26 Oktober 2019

Ook Meneertje Manuel gaat binnenkort naar Den Haag om op het Malieveld te demonstreren. Ik heb nog niet echt een specifiek onderwerp waar ik mij heel erg druk om zou willen maken, mijn maatschappelijke belangstelling is nogal aan de brede kant. Ik zit dan ook te twijfelen tussen een Landerige Demonstratie Tegen Zomaar Iets of een Hele Grote Nederlandse Beweging Tegen Alles. Het voordeel van een Landerige Demonstratie Tegen Zomaar Iets is natuurlijk dat ook dit keer de mensen die geen enkele reden tot klagen hebben een keer in de benen kunnen komen. Toch een beetje een vergeten groep. U zou dan kunnen denken aan mensen die 1 keer per jaar worden overvallen door een vederlichte ergernis. Een vreemde haar in de wasbak. Een chocoladereep van 79,97 gram terwijl er toch echt 80 gram op de verpakking stond. Buienradar die er op 22 Augustus 2015 maar liefst een halve graad naast zat. Wezenlijke dingen. Maar niet wezenlijk genoeg om met een kwart miljoen landgenoten een Haagse parkeergarage te beschadigen. Of ik organiseer een Hele Grote Nederlandse Beweging Tegen Alles. Voor de Boeren. Tegen de Boeren. Voor het Onderwijs. Tegen het Klimaat. Voor de Koerden. Tegen de Moslims. Voor de Koerdische Moslims. Tegen Buienradar. Voor de Stikstof. Tegen de Vrijheid van Meningsuiting. Voor Zwarte Piet. Tegen Rascisme. Tegen Racisme. Voor Spellingcontrole. Tegen het Onderwijs. Voor de Windmolens. Tegen Don Quichotte. Het zou zo maar een dag kunnen worden waarop bijna iedere Nederlander zich op het Malieveld bevind. Ook leuk voor de mensen die met 0,15 kilometer per uur over de A12 achter een kleine 50.000 tractoren aanhobbelen. Die zijn opeens onderdeel van zowel het probleem als de oplossing. Ik voorspel een enorme golf aan solidariteit die ons land zal overspoelen. Zo’n dag waarop een onderwijzer in de gaten krijgt dat een boer ook maar een mens is. Zo’n dag waarop een Koerd meteen een pleister op zijn neus krijgt van een Turkse verpleegkundige. Zo’n dag waarop een kunstenaar met een varkenshandelaar telefoonnummers uitwisselt om elkaar een beetje  wegwijs te maken in het aanvragen van een structurele subsidie. Zo’n dag waarop dan eindelijk helder wordt dat maatschappelijk belang een beter woord is voor eigen belang. Natuurlijk zullen er altijd Nederlanders blijven die faliekant tegen een Hele Grote Nederlandse Beweging Tegen Alles zijn. Die staan daar dan gewoon tussen. Ook zullen er zogenaamde democraten zijn die beweren dat zo’n Beweging er al lang is en dat we dat onze parlementaire verkiezingen noemen. Die hebben dan ook gewoon gelijk.  Het is gewoon een heel lekker gevoel om 1 keer per jaar alle Nederlanders met hun totaal verschillende opvattingen en problemen verzameld te zien in het Haagse. Dat we met onze grootste tegenstanders het podium delen en heel hard applaudisseren voor zowel de lamme als de blinde. Ik kan er zelf helaas niet bij zijn. Mijn vrouw wil weten van wie die haar in de wasbak is.  

Tubantia 19 Oktober 2019

Er stond deze week een boze brief in de Tubantia. De kop liet weinig aan duidelijkheid over: ‘Manuel beledigt christenen.’ Ik wil hier toch een kleine kanttekening bij plaatsen. De brief was ondertekent door een individu. Zoals ik ook mijn column schrijf onder persoonlijke titel. De kop van de brief had dus moeten luiden : ‘ Manuel beledigt een christen. Ik wil dat toch even gezegd hebben. Dat ik me straks niet, bibberend als een rietje, wachtend op het einde der tijden, moet verstoppen op een afgelegen boerderij in Vasse. Verder wil ik de schrijver van de brief complimenteren. Hij had ook met een trekker mijn voordeur in kunnen rammen om zijn gelijk te halen. Dat hij dit niet heeft gedaan mag worden gezien als een teken van hoop. En ik ben heel erg van de hoop. Zo hoop ik nog steeds dat onze boeren in gaan zien dat het niet Jesse Klaver is geweest die ze de afgelopen decennia keer op keer het mes op de keel heeft gezet. Jesse Klaver heeft nog nooit enige regeringsverantwoordelijkheid gedragen. Het zijn de klassieke politieke partijen die onze boeren dankzij voortdurend gemarchandeer en leugentjes voor agrarisch bestwil naar de rand van de afgrond hebben gevoerd. En ja, vooral het CDA heeft daarin een kwalijke rol gespeeld. En met het noemen van het CDA zeg ik dus niet dat hiermee alle christenen verantwoordelijk zijn. Een paar. Zoals het ook het CDA is geweest die uiteindelijk weinig moeite had met het binnen hengelen van de PVV om zo met de secondenlijm van een gedoogconstructie aan het pluche te blijven plakken. Natuurlijk is dat onsmakelijke machtspolitiek. Macht doet nu eenmaal rare dingen met de mens. Het gevolg is wel dat de Boerenopstand inmiddels politiek is gekaapt door diezelfde PVV en Forum voor Democratie. Niet omdat ze zich ooit iets gelegen hebben laten liggen aan het lot van de boeren. Ze zien alleen een nieuwe mogelijkheid om gratis mee te liften op maatschappelijke onvree. Daar mag je best een beetje boos om worden. Al lijkt het mij beter om die woede bij de volgende verkiezing te gebruiken om nu juist die politieke partijen te straffen die verantwoordelijk zijn voor deze gigantische clusterfuck. En ja. Dat zijn toch echt het CDA, de VVD en de PvdA. Bij deze heb ik dan ook een tip voor de boeren: trap de PvdA in elkaar. Dat is het makkelijkst. Die liggen toch al op hun rug. En bedek vervolgens het handelen van VVD en CDA met de mantel der liefde. Dat zijn nu eenmaal de politieke partijen die de boel al jarenlang aan het verdelen zijn. En was het niet Jezus zelf die ooit de gevleugelde woorden sprak: ‘Divide et impera!?’ Nee. Dat was een Macedoniër genaamd Philippus de Tweede. En hij deed die uitspraak al meer dan 300 jaar voor Christus. Niet alles is Zijn schuld. 

Tubantia 12 Oktober 2019

Tachtig procent van de studenten aan de UT kampt met angst en depressie. Ergens heb ik het idee dat dit helemaal niks met het lot van de Koerden te maken heeft. Waarschijnlijk hebben ze meer last van een lullige reactie op hun Instagram-account. Ook lijkt het me niet voor de hand liggend dat al die studenten hun geestelijke zwaarmoedigheid te danken hebben aan voortdurend gesomber over hun toekomst. Het lijken me geen potentiële boeren. En laten we wel wezen. Een student heeft maar 1 enkele zorg over de toekomst: ‘Hoe zorg ik er in godsnaam voor dat ik morgen voor 14.00 uur mijn bed uit rol..’ Meneertje Manuel heeft ook zijn bedenkingen bij deze cijfers. Tachtig procent! Dat zijn aantallen die ze nog niet eens halen in de Pompe-kliniek. Me dunkt dat we dit onderzoek dan ook met een flinke korrel zout van de AKZO kunnen nemen. Deze studenten zijn niet depressief. Ella Vogelaar was depressief. Deze studenten hebben bij vlagen last van een klein beetje menselijke onrust. Zwarte Amerikanen noemen dat al heel lang de blues. Het is een hele wezenlijke menselijke gemoedstoestand die met een klein beetje levenservaring en iets meer doorzettingsvermogen kan leiden tot schitterende muziek en blijvend applaus. En laten we wel wezen. Geen mens is bij de geboorte beloofd dat het leven leuk zou worden. Er komt ziekte voorbij. Verlies. Een voortdurende stroom aan treurigheid. De kunst is nou net om daar een beetje tussen door te fietsen. En het wil ook wel eens helpen als je als student je eigen persoonlijke leed afzet tegenover het leed van de anderen. Het is niet zo dat ze daar op de UT op dit moment een speelbal geworden zijn tussen Trump en Erdogan. Het is niet zo dat je daar als Koerd, door alles en iedereen verraden, ook nog eens moet lezen dat een land als Nederland de Turkse agressie niet wil veroordelen omdat dit volgens de VVD zou gaan leiden tot een significante daling in de handel. Een Turkse bom op je Koerdische kop voel je echt nooit in je portemonnee. En wat dacht je van die 3 en een half miljoen vluchtelingen die nu als een enorme zak wisselgeld gebruikt worden om Europa te chanteren? Daar is bar weinig geestelijke gezondheidzorg voor beschikbaar. En natuurlijk worden die 3 en een half miljoen vluchtelingen nooit Europa binnen gelaten. Daar hebben we vast nog wel ergens een potje voor liggen. Als een 21e eeuwse aflaat. En ja. Daar zou een mens best wel een beetje depressief van mogen worden. Gelukkig maar dat we in Nederland het hart op de goede plek hebben zitten. Ik begrijp dat heel Nederland volgende week massaal naar Den Haag afreist om te eisen dat de Koerden beschermd gaan worden tegen de Turkse agressie. Ook mooi dat onze boeren daarin het voortouw nemen. Internationale solidariteit! Dus hou naar maar op met dat gesomber, er is nog hoop.